به گزارش مشرق، تیراندازی ایران در سه دوره اخیر بازی‌های آسیایی، با وجود اعزام تعداد زیادی تیرانداز و حضور در مواد مختلف، هر بار تنها یک مدال به دست آورده و هر سه مدال نیز برنز بوده‌است. در جاکارتا ۲۰۱۸، هانگژو ۲۰۲۲ و حالا ناگویا ۲۰۲۶، از میان تعداد مدال زیادی که در مواد مختلف تیراندازی توزیع شده، سهم ایران تنها سه برنز یعنی در هر دوره فقط یک مدال بوده است.
از هانگژو تا ناگویا؛ یک برنز میراث چهارساله قربانی در تیراندازی
مرتضی قربانی از بهمن ۱۴۰۰ ریاست این فدراسیون را برعهده گرفت و فروردین ۱۴۰۵ با پایان دوره ریاستش صندلی این فدراسیون را به سهیل برخورداری به عنوان سرپرست سپرد. در این شرایط نه‌تنها حضور ایران در هانگژو، بلکه بخش عمده مسیر آماده‌سازی تیم ملی برای بازی‌های ۲۰۲۶ ناگویا نیز در دوره مدیریتی او رقم خورد. تیراندازی ایران در هر دو دوره هانگژو و ناگویا نتوانست جایگاه قابل قبولی به دست آورد. حاصل مدیریت چهار ساله مرتضی قربانی، رشته‌ای است که به جای حرکت رو به جلو، قدم‌به‌قدم از روزهای خوبش فاصله گرفته و حالا به نقطه‌ای رسیده که می‌توان گفت تیراندازی ایران به «ته خط» رسیده است و حالا که رئیس فدراسیون هم ندارد باید وزارت ورزش فکر اساسی برای این رشته پرمدال کند.
۳ دوره بازی‌های آسیایی و فقط ۳ برنز برای ایران
در بازی‌های ۲۰۱۴ جاکارتا مه‌لقا جام‌بزرگ در تفنگ سه وضعیت زنان برنز گرفت. چهار سال بعد در هانگژو، هانیه رستمیان و امیر جوهری‌خو در میکس تپانچه بادی به مدال برنز رسیدند و در ناگویا نیز رستمیان این بار همراه وحید گلخندان همین مدال را تکرار کرد. به این ترتیب، حاصل کار تیراندازی ایران در سه دوره متوالی بازی‌های آسیایی، تنها سه مدال برنز بوده است.
جواد فروغی نشانی از گذشته ندارد
در ناگویا البته چهره‌های نام‌آشنا و با تجربه در ترکیب ایران حضور داشتند. جواد فروغی، قهرمان المپیک توکیو، در تپانچه بادی مردان سی‌وچهارم شد؛ ورزشکاری که چند سال قبل در توکیو طلای تاریخی ایران را در المپیک به دست آورد، اما حالا فاصله زیادی با روزهای اوج خود دارد.
نجمه خدمتی و فاصله با روزهای اوج
نجمه خدمتی، یکی از نخستین طلایی‌های ایران در بازی‌های آسیایی (اینچئون ۲۰۱۴)، در ناگویا در تفنگ بادی بیست و یکم و در تفنگ سه وضعیت دهم شد و به فینال نرسید. او سال‌هاست در ترکیب تیم ایران در بازی‌های آسیایی حضور دارد، اما دیگر خبری از آن جایگاه و درخشش سال‌های ابتدایی‌اش نیست.
هانیه رستمیان بهتر از بقیه
هانیه رستمیان شاخص‌ترین و بهترین تیرانداز سال‌های اخیر ایران است. او با تجربه دو دوره حضور در المپیک و سابقه فعالیت حرفه‌ای خارج از کشور، یکی از باسابقه‌ترین تیراندازان ایران است. ماده تخصصی او تپانچه ۲۵ متر است و در ناگویا نیز در مرحله مقدماتی این ماده با قرار گرفتن در رده نخست نشان داد همچنان توان رقابت در سطح بالا را دارد، اما در فینال هفتم شد. در تپانچه بادی نیز رستمیان به فینال نرسید و در نهایت تنها مدال ایران را در میکس به دست آورد؛ همان ماده‌ای که در هانگژو نیز با امیر جوهری‌خو در آن برنز گرفته بود.
حذف چهل امیرانی به خاطر لباس!
در کنار این نفرات، شرمینه چهل‌امیرانی، المپین ایران، نیز نتوانست نتیجه قابل توجهی در ناگویا ثبت کند. او در تفنگ بادی ۱۰ متر هفدهم و در تفنگ سه وضعیت هجدهم شد و در میکس همین ماده نیز پس از پایان رقابت، به دلیل تأیید نشدن لباسش در تست تجهیزات از جدول کنار رفت؛ اتفاقی که برای یک ورزشکار المپیکی در چنین سطحی قابل تأمل است.
وحید گلخندان نیز در تپانچه بادی مردان با یک امتیاز اختلاف از فینال بازماند اما در میکس همراه رستمیان به مدال برنز رسید. در تراپ، محمد بیرانوند و مرضیه پرورش‌نیا با اختلاف دو امتیاز از فینال میکس دور ماندند و تیم ایران نیز چهارم شد. فاطمه کرم‌زاده، پوریا نوروزیان و دیگر نمایندگان ایران نیز از رسیدن به فینال ماده‌های مختلف بازماندند.
در کنار این ورزشکاران با تجربه، سایه یاسی که نخستین حضورش در بازی‌های آسیایی را تجربه می‌کرد به فینال تپانچه بادی زنان رسید، اما در نهایت هشتم شد.
یک برنز از ۸۴ مدال توزیع شده در ناگویا!
در نهایت، تمام این نفرات، فینالیست‌ها و تیراندازانی که از مدال یا فینال بازماندند، یک خروجی مشترک داشتند و آن هم بی‌مدال ماندن بود تا سهم تیراندازی ایران یک مدال برنز از ۸۴ مدال توزیع شده در ناگویا باشد. تیراندازی ایران سه دوره است با تعداد زیادی ورزشکار راهی بازی‌های آسیایی می‌شود، در مواد مختلف رقابت می‌کند و چهره‌های باسابقه و حتی المپیکی را در اختیار دارد، اما سهم این رشته از مدال‌های بازی‌ها همچنان به یک برنز محدود می‌شود.
فدراسیون تیراندازی به خانه‌تکانی اساسی احتیاج دارد؛ هم در بخش مدیریت و هم در کادر فنی و برخی ملی‌پوشان پا به سن گذاشته. شاید وقت آن رسیده باشد که یک بار برای همیشه جدی‌تر به ترکیب تیم ملی نگاه شود و به نیروهای جدید فرصت داد. آیا ادامه حضور چهره‌هایی که سال‌هاست دیگر نتیجه‌ای کسب نمی‌کنند، بهترین تصمیم است یا باید فرصت بیشتری به تیراندازان جوان‌تر و نفراتی داده شود که با انگیزه و توان تازه بتوانند سهم بیشتری در سبد مدالی ایران داشته باشند؟ اگر قرار است خروجی سه دوره بعدی هم یک برنز باشد، بهتر است این نتیجه با نفرات جوان بدست آید.
* بررسی مدال‌های تیراندازان ایران در ادوار بازی‌های آسیایی:
| سال | تعداد نفرات اعزامی | مدال | اسامی مدال آوران | ماده | تعداد مدال توزیع شده |
|---|---|---|---|---|---|
| ۲۰۲۶ ناگویا | ۱۴ | یک برنز | وحید گلخندان و هانیه رستمیان | میکس تیمی تپانچه | ۸۴ |
| ۲۰۲۲ هانگژو | ۱۷ | یک برنز | هانیه رستمیان و امیرجوهری خو | میکس تیمی تپانچه | ۱۰۲ |
| ۲۰۱۸ جاکارتا | ۱۹ | یک برنز | مه‌لقا جام بزرگ | تفنگ سه وضعیت | ۶۰ |
| ۲۰۱۴ اینچئون | ۲۳ | یک طلا و ۲ نقره | نجمه خدمتی: طلا نرجس امام قلی: نقره تیم تفنگ: نجمه، نرجس و الهه احمدی: نقره |
تفنگ بادی زنان | ۱۳۲ |
| ۲۰۱۰ گوانگژو | ۲۴ | ۲ نقره و یک برنز | تیم الهه احمدی، نرجس امام‌قلی و مه لقا جام بزرگ: نقره الهه احمدی: نقره تیم الهه احمدی، مه‌لقا جام بزرگ و مریم طالبی: برنز |
تیمی تفنگ بادی تفنگ سه وضعیت تیمی تفنگ سه وضعیت |
۱۳۲ |
| ۲۰۰۲ بوسان | ۷ | یک برنز | تیم لیدا فریمان، الهام هاشمی و راحله خیرالله زاده | تفنگ سه وضعیت زنان | ۱۲۶ |
